W kwietniu 1945 r. na fasadzie domu-muzeum zamontowano tablicę pamiątkową z wyobrażeniem Lenina.

W 1982 r. w sąsiedztwie domu-muzeum stworzono plenerową ekspozycję historyczno-etnograficzną. Częściowo odtworzono dawny, przedrewolucyjny wygląd miasta, architekturę z przełomu XIX i XX w., natomiast w zrekonstruowanych domach otwarto filię Centralnego Muzeum Lenina, która funkcjonowała do 1991 r. W 1994 r. miejsce zajmowane dotąd przez wystawy poświęcone Leninowi zajęło Muzeum Etnografii Ludów Baszkortostanu. Dom-muzeum Lenina natomiast nie został zamknięty i funkcjonował najpierw jako część muzeum etnografii, następnie w latach 2001–2006 jako filia Muzeum Narodowego Republiki Baszkortostan, wreszcie od 2006 r. jako muzeum zarządzane przez miasto.

Ekspozycja muzeum składa się z trzech sal wystawowych. Jej częścią są zrekonstruowane pomieszczenia zajmowane w 1900-1901 r. przez Nadieżdę Krupską, na podstawie jej własnych wspomnień; na wystawie prezentowane są przedmioty osobiste należące do rewolucjonistki.