Ivande Kaija, właśc. Antonija Sofija Lūkina, z domu Meldere–Millere (ur. 3 października 1876 w Jumpravmuižy, zm. 2 stycznia 1941 w Rydze) – łotewska powieściopisarka, dramaturżka, działaczka społeczna.

Życiorys 100px|mały|lewo|List Ivande Kaiji do Aspaziji z 1920 roku Urodziła się w Jumpravmuižy, w w rodzinie kupieckiej. Studiowała filozofię w Lipsku i Bernie w latach 1900–1901. Wyszła za mąż za lekarza Fēlikssa Lūkinsa w 1901 roku, porzuciła studia z woli męża; miała trójkę dzieci. W 1910 roku uczęszczała na wykłady na Sorbonie (musiała przerwać studia z uwagi na słaby słuch), w latach 1910–1911 podróżowała po Francji, Szwajcarii i Włoszech. Swoją najpopularniejszą, debiutancką powieść Iedzimtais grēks publikowała w odcinkach w czasopiśmie „” (numery 2–29 z 1913 roku); w całości powieść wydano w wydawnictwie . Udzielała się społecznie w okresie łotewskiej wojny o niepodległość, kierowała odezwę do kobiet, aby przekazywały swoją biżuterię na potrzeby łotewskiego wojska. Brała udział w powstaniu Łotewskiego Związku Kobiet. Zarządzała utworzonym przez siebie Złotym Funduszem ().

W 1921 roku doznała ciężkiego udaru mózgu, od tego czasu przestała pisać i wycofała się z życia publicznego.