Publikował w miesięczniku „Antena”Karol Stromenger. Między Chopinem a operą.
W czasie okupacji niemieckiej mieszkał w Warszawie, był zatrudniony w gazowni i w elektrowni jako nauczyciel w celu przeprowadzania obowiązkowych kursów języka niemieckiego. Razem z żoną Marią prowadził tajne nauczanie języków angielskiego i francuskiego. Grał także na wiolonczeli w orkiestrze, którą Kazimierz Wiłkomirski zorganizował w kawiarni Lardellego na Polnej oraz występował jako pianista w kawiarniach, m.in. w tzw. „Klubie Jaracza”. Po upadku powstania warszawskiego przebywał z rodziną w Piotrkowie.
Po wojnie w 1946 był redaktorem działu muzycznego Wiedzy Powszechnej. W 1958 otrzymał nagrodę Radia i TV za audycje komentujące dzieła muzyczne. Od 1960 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. W 1961 napisał scenariusz filmu dokumentalnego Chopin w kraju w reż. Jarosława Brzozowskiego i Wandy Rollny.
Dwukrotnie żonaty.