Learjety 28/29, aby dalej latać w Stanach Zjednoczonych, zostały wyposażone w specjalne zestawy wygłuszające lub zmodyfikowane silniki generujący normy hałasu dopuszczone przez FAA.
Learjet 28 był pierwszym seryjnie produkowanym samolotem odrzutowym firmy Learjet, w którym zastosowano winglety na końcach skrzydeł.
Konstrukcja Learjet 28 to lekki, dwusilnikowy samolot dyspozycyjny ze skrzydłami w układzie dolnopłatu i usterzeniu ogonowym, którego statecznik pionowy i poziomy jest kształcie litery „T”. Samolot dysponuje trójkołowym podwoziem, które chowane jest w locie. Przednie koło chowane jest do nosa kadłuba, zaś dwa pozostałe w skrzydłach, blisko kadłuba. Silniki znajdują się w gondolach, które przyczepione są do kadłuba między skrzydłami a częścią ogonową samolotu. Napęd stanowią dwa silniki turboodrzutowe General Electric CJ-610-8A, które generowały ciąg 13,1 kN każdy. Załogę stanowiło dwóch pilotów. Samolot był w stanie zabrać do kabiny pasażerskiej od sześciu do ośmiu pasażerów. Learjet 29 zabierał na pokład dwóch pilotów i czterech pasażerów, co spowodowane było umiejscowieniem w kadłubie dodatkowych zbiorników paliwa. Zasięg wersji Learjet 29 wynosił około 2870 km.
Przypisy
28 Kategoria:Samoloty dyspozycyjne z napędem odrzutowym