Genitalia samca mają pygofor o stronie brzusznej dwukrotnie dłuższej niż grzbietowa i haku pozbawionym dysku. Rurka analna jest dwukrotnie dłuższa niż szeroka. Długość płytki subgenitalnej wynosi od ½ do 3/5 długości pygoforu mierzonej pośrodku jego brzusznej strony. W widoku grzbietowym przedwierzchołkowa część edeagusa jest rozszerzona na boki, osiągając od 2/5 do ½ szerokości konektywy. Wierzchołek edeagusa jest nierozdwojony. Stylus ma ząbek wewnętrzny prosty i znacznie dłuższy od zewnętrznego.
Biologia i ekologia thumb|left|Przypominająca ślinę piana, pod osłoną której żerują larwy Owad ten zasiedla chłodne stanowiska, w tym pobrzeża wód płynących i stojących, polany leśne, skraje lasów i położone w dolinach łąki. Dociera do wysokości 1200 m n.p.m. Zarówno postacie dorosłe, jak i larwalne są fitofagami ssącymi soki roślin. Roślinami pokarmowymi są przede wszystkim wierzby, w tym Salix babylonica, Salix daiseniensis, Salix yuhkii, wierzba biała, wierzba purpurowa, wierzba iwa, wierzba szara, wierzba uszata, wierzba wiciowa i wierzba czarniawa. Postacie dorosłe spotyka się również na innych roślinach, co do których nie wiadomo, czy służą za pokarm. Wymienić można tu bylice, brzozy, olsze, modrzewie i sosny.