Gospodarka Jordanii jest poważnie uzależniona od zewnętrznej pomocy, otrzymywanej od USA, UE oraz bogatszych krajów arabskich, ponieważ, mimo wyjątkowej stabilności państwa, kraj stale zmaga się z brakiem wyraźnej ilości surowców naturalnych, wody pitnej oraz z efektami burzliwych wydarzeń zachodzących u sąsiadów. By móc zapewnić sprawność gospodarce król Abdullah II po intronizacji wprowadził królestwo do Światowej Organizacji Handlu w 2000 roku oraz ustanowił dogodniejsze warunki dla specjalnych stref przemysłowych. Nowy władca od początku swoich rządów postawił na zacieśnianie więzi ze Stanami Zjednoczonymi oraz Unią Europejską i uczynienie z nich istotnych partnerów, co jest szczególnie korzystne dla Ameryki postrzegającej monarchię jordańską jako gwaranta pokoju, a jej ewentualny brak jako wielkie zagrożenie dla całego regionu.
Stosunki z USA
Haszymidzka Jordania postrzegana jest przez Stany Zjednoczone, jak sam stwierdził Henry Kissinger, jako jedno z najbardziej przyjaznych państw w regionie, na którym opiera się stabilność całego regionu.