Bernhards Einbergs (ur. 23 stycznia 1895 w Rydze, zm. w 1945 w Polsce) – łotewski polityk, inżynier, działacz antyhitlerowskiego ruchu oporu, więzień KL Stutthof. Minister transportu Łotwy 1934-1940.
Życiorys Jako student mechaniki na politechnice ryskiej należał do korporacji akademickiej Selonia. W 1916 został powołany do armii rosyjskiej. Uczył się w szkole wojskowej w Orenburgu. Służył w walczącym w okolicach Rygi 2 syberyjskim pułku inżynieryjnym. Opuścił wojsko rosyjskie po rewolucji lutowej. Od grudnia 1918 służył w wojsku łotewskim. Uczestniczył w wojnie tego kraju o niepodległość. Pełnił stanowiska komendanta garnizonów w Valmiera, Limbaži i Rūjiena oraz adiutanta w oddziale operacyjnym sztabu 3 Dywizji ŁatgalskiejLKOK nr.3/680 Einbergs, Bernhards. W październiku 1920 przeszedł w stan spoczynku w stopniu porucznika. W 1923 ukończył studia na wydziale mechanicznym uniwersytetu w Rydze. Pracował jako inżynier w zarządzie kolei i urzędnik w Ministerstwie Transportu. W 1931 objął stanowisko dyrektora Departamentu Poczt i Telegrafów w tym resorcie. Od 1934 do 1940 sprawował funkcję ministra transportu. Po rezygnacji ze stanowiska został dyrektorem w spółce akcyjnej "Lenta".