Kārlis Vilhelms Pauļuks (ur. 24 maja 1870 w Gavēņi koło Viesturi, zm. 21 stycznia 1945 w Paulsuki koło Jaunsvirlauka) – łotewski polityk, minister sprawiedliwości 1919-1920. Brat premiera Łotwy Jānisa Pauļuksa.

W 1894 ukończył prawo na Uniwersytecie Moskiewskim. W czasie studiów należał do korporacji studenckiej Fraternitas Moscoviensisstudentu korporācija “Fraternitas Lettica”. Po uzyskaniu dyplomu został asystentem adwokata Jānisa Čakste, późniejszego prezydenta Łotwy. Od grudnia 1902 pracował jako samodzielny adwokat w Jelgava. Od 1919 do 1920 był prezesem łotewskiego Sądu Najwyższego, po czym powrócił do adwokatury.

Od 1906 był prezesem społeczności łotewskiej w Jelgava. W 1915 został prezesem komitetu łotewskich uchodźców w Tartu. W maju 1917 został wybrany do tymczasowego komitetu ziemskiego w Kurzeme i został przewodniczącym jego komitetu wykonawczego. W tym samym roku należał do założycieli Łotewskiego Związku RolnikówNo Latvijas Zemnieku savienības vēstures lappusēm. W styczniu 1918 wszedł w skład prezydium Łotewskiej Tymczasowej Rady NarodowejLatviešu Pagaidu Nacinālās Padomes valde. W 1918 brał udział w tworzeniu Łotewskiej Akademii Nauk. Od 9 grudnia 1919 do 11 czerwca 1920 sprawował urząd ministra sprawiedliwościCABINET ULMANIS 18.11.1918 - 13.7.1919.