Przez kolejne lata podróżował po Europie, obracając się w kręgach elit towarzyskich, gdzie powoływał się na swój tytuł książęcy. Od maja do czerwca 1939 roku przebywał w Stanach Zjednoczonych, a następnie zamieszkał w Londynie. Tam poznał pochodzącą z Kuby markizę Jeannine Marie de la Concepcion Renée de Giureoye. 1 sierpnia 1939 roku para zawarła związek małżeński, a świadkiem na ślubie był Jerzy, Książę Kentu.
Wybuch II wojny światowej zastał małżonków w Szwajcarii. Powrócili do Londynu, a następnie przez Madryt i Lizbonę w sierpniu 1940 roku dotarli do Nowego Jorku. Tam Bielski ogłosił się „pretendentem do tronu polskiego” oraz „przewodniczącym organizacji pomocy holenderskim i polskim ofiarom wojny w Kalifornii”. Żył wystawnie i udzielał koloryzowanych wywiadów brukowej prasie. Jak wynika z dokumentów, był członkiem polskiej misji wojskowej w Kanadzie (1941–1943). W 1941 roku, za namową żony, ulokował swoje środki finansowe u swojej teściowej. Dwa lata później małżonka wyjechała na Kubę, gdzie uzyskała rozwód z Bielskim, przejmując również jego majątek. Aktor do 1971 roku procesował się z byłą żoną o podważenie rozwodu, ostatecznie sprawę przegrał, a koszty sądowe zrujnowały go finansowo.