thumb|Pektorały biskupów i arcybiskupów poznańskich, Muzeum Archidiecezjalne w Poznaniu Pektorał, napierśnik, krzyż napierśny (łac. crux pectoralis, od pectus, „pierś”) – w chrześcijaństwie rodzaj biżuterii religijnej, ozdobny krzyż noszony na piersiach, najczęściej przez duchownych prawosławnych i katolickich.
Zwykle wykonany ze złota lub srebra, zdobiony emalią lub kamieniami szlachetnymi; często był zarazem relikwiarzem, gdyż umieszczane były w nim relikwie męczenników. Mimo to nie ma przepisów odnośnie do materiału i wykonania tego krzyża, jak również konieczności umieszczania w nim relikwii. Pochodzi z relikwiarzyków noszonych przez duchowieństwo na chrześcijańskim Wschodzie, a później na Zachodzie. Były to naczyńka różnych kształtów z relikwiami męczenników. Dlatego pektorał stał się znakiem zwycięstwa nad cierpieniem i śmiercią.
Od XI w. pektorał noszony był na piersiach przez opatów, biskupów, kardynałów i papieży. Od wieku XII prawo kościelne nakazywało noszenie go przez biskupów jako znak wierności Chrystusowi.