działał w Polskim Związku Zachodnim.

Od 1933 był członkiem Rady Powiatowej w Wejherowie, a następnie sejmiku województwa pomorskiego. Od 1937 związany z Obozem Zjednoczenia Narodowego, w wyborach w 1938 z ramienia tego ugrupowania został wybrany do Sejmu w okręgu 104 (Gdynia). Jako parlamentarzysta był członkiem Komisji Rolnej.

Wybuch II wojny światowej zastał go w Warszawie, gdzie udał się na posiedzenie parlamentu. Dopiero w październiku 1939 udało mu się wrócić do rodziny w Zelewie, jego 116-hektarowe gospodarstwo rolne zostało przejęte przez Niemców. W czerwcu (wedle innego źródła 8 kwietnia) 1940 został aresztowany i na krótko osadzony w wejherowskim więzieniu. W późniejszych latach był więźniem w obozach koncentracyjnych: Oranienburg i Mauthausen-Gusen (tu otrzymał numer obozowy 886). Z powodu ciężkiej choroby w czerwcu 1943 został zwolniony z obozu, wrócił do rodziny, która została wysiedlona do Kochanowa.