Franciszek Lenczowski (ur. 25 maja 1895 w Stroniu w powiecie wadowickim, zm. 1980) – polski historyk, wojskowy, pedagog, wydawca źródeł, autor licznych opracowań z zakresu dziejów Żywiecczyzny.

Życiorys Ukończył szkołę powszechną w Lanckoronie, a następnie gimnazjum w Wadowicach. Brał udział w I wojnie światowej, dwukrotnie będąc rannym. Do 1924 służył w Wojsku Polskim, odchodząc ze służby w stopniu kapitana.

W 1926 uzyskał dyplom doktora filozofii (w zakresie historii) na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1926 do 1931 uczył historii w Gimnazjum klasycznym w Chorzowie, później do 1934 kierował śląskim Ośrodkiem Metodycznym, a od 1934 do wybuchu wojny pracował jako dyrektor I Liceum w Chorzowie.

Po wybuchu II wojny światowej znalazł się w Wielkiej Brytanii. Tam od 1941 zajmował się organizacją szkolnictwa młodych uchodźców z ramienia rządu na wychodźstwie. W lipcu 1943 został kierownikiem działu Ministerstwa WR i OP odpowiedzialnego za szkolnictwo ogólnokształcące.

Do Polski powrócił w 1947, początkowo pracując w jednym z krakowskich liceów;