Pomnik Ottona von Bismarcka w Bad Kissingen (niem. Bismarck-Denkmal in Bad Kissingen) – pomnik kanclerza Rzeszy i premiera Prus Ottona von Bismarcka, znajdujący się w niemieckim mieście uzdrowiskowym Bad Kissingen, do którego „Żelazny Kanclerz” przyjeżdżał 14 razy w latach 1874–1893. Dzieło, odsłonięte w 1877 roku, było pierwszym pomnikiem Bismarcka wzniesionym ku jego czci w Cesarstwie Niemieckim.
Historia W lutym 1876 roku niemiecki komitet o nazwie Comité für die Aufstellung einer Statue des deutschen Reichskanzlers Fürst Bismarck in Kissingen, powołany w 1875 roku, zamówił u artysty Heinricha Carla Johanna Mangera pomnik Bismarcka. Do wzniesienia monumentu ku czci żyjącej osoby wymagana była zgoda króla Bawarii Ludwika II Wittelsbacha, który stwierdził, że pomnik nie powinien stanąć tam, gdzie w 1874 roku Eduard Kullmann dokonał zamachu na kanclerza Rzeszy, ale na terenie kompleksu tężni solankowych nad Soławą Frankońską, które Bismarck odwiedzał codziennie, podczas swojego pobytu w Bad Kissingen. Goście uzdrowiska przekazali darowizny na wzniesienie pomnika i w ten sposób pokryto dużą część kosztów budowy, które wyniosły 7800 marek.