Prawo do noszenia odznaki tracili skazani wyrokiem sądowym za dezercję lub inne czyny karane więzieniem oraz wykluczeni orzeczeniem oficerskiego sądu honorowego.

Odznaki pamiątkowe w Polskich Siłach Zbrojnych Odznaki pamiątkowe Polskich Sił Zbrojnych zazwyczaj nawiązywały do odznak z okresu międzywojennego. Oddziały odtworzone zachowały dawne, natomiast nowo powstałe wprowadziły odznaki nawiązujące do tradycji Wojska Polskiego. Obok symboliki polskiej, wprowadzano również symbole państw sprzymierzonych (barwy lub godła Francji i Wielkiej Brytanii). Początkowo odznaki pamiątkowe miały statuty zatwierdzane przez dowódców oddziałów. Od 1943 nadawanie odznak pamiątkowych, a także wymogi, które należało spełniać, regulował rozkaz Naczelnego Wodza. Pierwsze odznaki pamiątkowe powstały we Francji w 2 Dywizji Strzelców Pieszych. Projekt odznaki dywizyjnej zatwierdził Naczelny Wódz 30 kwietnia 1940. Odznaka, oprócz orła i barw narodowych Polski, miała barwy Francji i Wielkiej Brytanii. Pierwszymi odznakami zatwierdzonymi 20 czerwca 1941 w Wielkiej Brytanii były odznaki pamiątkowe: Szkoły Podchorążych Artylerii, przewidziane dla załóg pociągów pancernych i 1 pułku czołgów. Potem opracowano statuty innych oddziałów wojsk lądowych.Swoje odznaki pamiątkowe miały także utworzone w Wielkiej Brytanii dywizjony lotnicze.