Rząd Stučki ogłosił, że będzie prowadził dalsze działania przeciwko Niemcom i że nie uznaje rządu niepodległej Łotwy kierowanego przez Karlisa Ulmanisa. Z kolei 18 grudnia Rada Strzelców Łotewskich podała do wiadomości publicznej zamiar dalszego prowadzenia ofensywy w kierunku RygiT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914–1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 136.. Wbrew wcześniejszym intencjom łotewskich bolszewików, którzy uważali niepodległość tak niewielkiego państwa jak Łotwa za bezsensowną, Łotewska SRR miała na razie pozostać formalnie niepodległa. Miało to przekonać do bolszewików tych robotników łotewskich, którzy popierali niezależność ŁotwyT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914–1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 136–137..
Grupa wojsk Armii Czerwonej, która 17 grudnia weszła do Valki, 22 grudnia opanowała Valmierę, zaś dzień później - Kieś. 26 grudnia zajęte zostało Līgatne, 30 grudnia – SiguldaT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914–1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 138.. Dwa dni wcześniej rząd radzieckiej Łotwy zażądał od rządu niemieckiego natychmiastowej ewakuacji sił niemieckich z Łotwy.