Dalszy marsz w kierunku zachodnim mały|Sytuacja na zachodnim froncie rosyjskiej wojny domowej i w wojnach o niepodległość Łotwy i Estonii na początku lutego 1919 r.: niemal całość terytoriów Łotwy znalazło się pod kontrolą Armii Czerwonej Natychmiast po utworzeniu Armii Radzieckiej Łotwy jej jednostki skierowano do dalszej ofensywy w kierunku zachodnim. Pierwsza z grup miała z Rygi przemieścić się do Tukums, a następnie kierować się na Kuldigę i Windawę. Drugiej postawiono zadanie opanowania Mitawy, Skrundy i ostatecznie Lipawy. Do Lipawy miała dotrzeć również grupa trzecia, po wcześniejszym opanowaniu Bauskiej i NīgrandeT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914–1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 140-141.. W dniach 9-10 stycznia lokalne organizacje bolszewickie wszczęły zbrojne powstania w Mitawie, Bauskiej i Tukums, ułatwiając oddziałom Armii Czerwonej zajęcie tych miast. Rząd Ulmanisa wyjechał z Mitawy do Lipawy, w ślad za cofającymi się jednostkami Bałtyckiej Landeswehry. Grupa wojsk zmierzająca ku Windawie 13 stycznia zajęła Talsi. Zadanie opanowania Kuldigi i Windawy przejęła druga z kolumn, po uprzednim opanowaniu Mitawy (13 stycznia), Dobele (15 stycznia) i Saldusu (20 stycznia). 22 stycznia bolszewicy zajęli Skrundę, 24 – Ezere, 27 – Kuldygę i 31 stycznia - Windawę.