Po studiach prof. Adam Sielicki został zatrudniony jako asystent w Katedrze Telemechaniki i Automatyki na Wydziale Łączności Politechniki WrocławskiejPracownicy emerytowani Politechniki Wrocławskiej https://dce.pwr.edu.pl/pracownicy.. W latach 1959–1961, pozostając na uczelni odbył równocześnie dwuletni staż przemysłowy na stanowisku konstruktora we Wrocławskich Zakładach Elektronicznych (ELWRO). Uczestniczył tam obok Jerzego Bromirskiego przy pracach nad komputerem Odra 1001 do czasu zredukowani jego etatu. W 1963 roku przeszedł na etat do Katedry Konstrukcji Urządzeń Cyfrowych, gdzie prowadził badania nad metodami optymalnego projektowania układów cyfrowych. W tym samym roku obronił pracę doktorską uzyskując stopień doktora nauk technicznych. Od 1964 roku był adiunktem na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej. W 1968 roku obronił rozprawę habilitacyjną i otrzymał tytuł doktora habilitowanego. Tytuł profesora nadzwyczajnego w dziedzinie nauk technicznych otrzymał w 1973 roku.
Prof. Adam Sielicki pełnił na Wydziale Elektroniki także funkcje kierownicze. W 1971 roku objął funkcję Zastępcy Dyrektora Instytutu Cybernetyki Technicznej. Jednocześnie kierował Zakładem Konstrukcji Urządzeń Cyfrowych.