Wprowadził do kuchni bośniackiej ryby cieszące się na tamtejszym rynku znikomą popularnością, w tym zupełnie nieznanego karpia.
Podczas I wojny światowej produkcja w Bośni została przerwana z powodu zmobilizowania zarządców i robotników. Mieszkał w Wiedniu, utrzymując się z dzierżawy bielskich kamienic w dzielnicy Dolne Przedmieście. Zmarł w Rijece. Wiedeńskie czasopismo branżowe „Fischerei Zeitung” napisało w nekrologu (1934), że „był nosicielem i organizatorem nowych zasad gospodarowania, założycielem współczesnego gospodarstwa rybnego w Niemczech”.
Życie prywatne Jego żoną była bielszczanka, Hermina z Fijałkowskich, z którą miał dwóch synów – Wiktora (1890–1945, doktora nauk prawnych) i Artura (1894–1984, filantropa i konsula honorowego RP w Banja Luce).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci uczelni w Austrii Kategoria:Ludzie związani z Bielskiem-Białą Kategoria:Ludzie związani z Bośnią i Hercegowiną Kategoria:Ludzie związani z Wiedniem Kategoria:Hodowcy zwierząt Kategoria:Polacy pochodzenia czeskiego Kategoria:Polacy w Bośni i Hercegowinie Kategoria:Polscy ichtiolodzy Kategoria:Polscy przedsiębiorcy polonijni Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XIX wieku Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1933