Wacław Plewako (ur. w 27 majaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 131, na podstawie metryki urodzenia sprostowano datę urodzenia kpt. Wacława Plewako z 3 bsap z „26 kwietnia” 1898 roku na „27 maja” 1898 roku. 1898 w majątku Gojlusze, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major saperów Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Wacław Plewako był synem Sobiesława i Tekli z Pełko-Stradomskich urodzonym 27 maja 1898 roku w majątku Gojlusze w powiecie kowieńskim. Miał trójkę starszego rodzeństwa: Ludwikę, Władysława i Kazimierza.Plewakowie h. Pogonia należeli do dziedzicznej szlachty powiatu mińskiegoPlewakowie (herbu Pogonia). Majątek Dziakowszczyzna k. Iwieńca był miejscem urodzenia Sobiesława Plewako, natomiast majątek Gojlusze, położony nad rzeką Święta, był posagiem Tekli z Pełko-Stradomskich. Rodzice Wacława wraz z jego rodzeństwem mieszkali jednak we własnym domu przy placu Troickim nr 6 w Mińsku .
Wacław ukończył rosyjski Korpus Kadetów w Połocku i Nikołajewską Inżynieryjną Szkołę Wojskową w Sankt Petersburgu. Od 14 października 1916 roku do 31 października 1917 roku służył w Armii Imperium Rosyjskiego, zaś od 31 grudnia 1917 roku do 28 czerwca 1918 roku w I Korpusie Polskim pod dowództwem generała Józefa Dowbor-Muśnickiego.