Członkowie komanda obliczali zmiany pozycji słońca na potrzeby pracującego dla Luftwaffe obserwatorium astronomicznego w Babelsbergu.
Z Budzynia przewieziono Starka do Płaszowa, Ravensbrück, Sachsenhausen i Oranienburga. W maju 1945 roku został wyzwolony przez wojska amerykańskie. W sierpniu 1945 wrócił do Polski, zamierzał wyjechać do Palestyny.
Wyjazd nie doszedł do skutku, a w kwietniu 1946 roku został adiunktem w katedrze matematyki połączonych Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej. Otrzymał również stanowisko sekretarza wznowionych Studia Mathematica. Był kierownikiem działu wydawniczego Polskiego Towarzystwa Matematycznego, a od 1958 roku sekretarzem redakcji Acta Arithmetica.
W 1949 roku został adiunktem naukowym w Państwowym Instytucie Matematycznym, przekształconym w 1952 roku w Instytut Matematyczny Polskiej Akademii Nauk. W 1951 roku przeniósł się do Warszawy. Został mianowany docentem. W latach 1962–1967 był zastępcą dyrektora Instytutu Matematyki PAN do spraw ogólnych.