W ostatnim akcie sztuki Yerma udaje się na obchody ludowej romerii, która odbywa się w górskiej pustelni. Tam też bohaterka udaje się w celu modlitwy do świętych o poczęcie dziecka i ponownie spotyka staruszkę, która pojawiła się na początku utworu. Kobieta oferuje jej własnego syna w celu poczęcia dziecka, jako że uważa, że problemowi Yermy z bezpłodnością winny jest jej zimny partner. Główna bohaterka odrzuca jednak jej propozycję i deklaruje, że nigdy nie byłaby w stanie posunąć się do zdrady, nawet jeśli miałoby to oznaczać spełnienie jej marzenia o urodzeniu dziecka. W tym momencie pojawia się Juan, jej mąż i oznajmia, że ma już dość słuchania lamentów Yermy. Co więcej, przyznaje, że wcale nie zależy mu na posiadaniu dzieci. Następnie doradza żonie aby porzuciła swoją fantazje i zaczęła godzić się z rzeczywistością. Bohaterka nie jest w stanie znieść słów męża ani jego obojętnego nastawienia, dlatego w przypływie pasji rzuca się na niego i dusi go. Juan umiera zamordowany przez swoją własną żonę. Dramat kończą niezwykle przejmujące słowa Yermy, która oznajmia, że „zabiła swoje własne dziecko"F. García Lorca, op. cit., s. 34. [ dostęp 2022-05-11].