mały|Kufel monetowy z ok. 1750 Kufel monetowy – kufel dekorowany monetami i medalami, szczególnie popularny w drugiej połowie XVII i XVIII wieku. Podobnie jak kubek monetowy pełnił funkcję reprezentacyjną, stanowił kosztowną ozdobę stołów używaną podczas uczt oraz w dyplomacji. Wykonywany był z różnych materiałów, przede wszystkim srebra i złota. Zazwyczaj był zaopatrzony w pokrywkę, która służyła do dodatkowych zdobień.
Historia Tradycja zdobień naczyń ozdobnych numizmatami antycznymi i współczesnymi narodziła się w złotnictwie europejskim w połowie XVI wieku. Dobrym przykładem wczesnego wykorzystania numizmatów są misy monetowe (Münzschale) tworzone w ośrodkach niemieckich.
Szczyt produkcji kufli monetowych przypada na lata 30. XVIII wieku. Kufle monetowe wytwarzano przede wszystkim w krajach skandynawskich, północnych Niemczech oraz w Inflantach, a także w Rosji. Ważną rolę w produkcji kufli ozdobnych i innych wyrobów złotniczych na ziemiach polskich miał Gdańsk. Dzięki swojemu położeniu był miejscem wymiany artystycznej oraz osiedlania mistrzów rzemieślniczych z regionu Morza Bałtyckiego. W Gdańsku pracowali mistrzowie złotnictwa pochodzący z Niderlandów oraz Niemiec, m.in. Andreas Mackensen I. Wkrótce wykształciła się charakterystyczna odmiana kufli, nazywanymi kuflami gdańskimi.