Ostatecznie zdecydowano skorzystać ze współpracy nawiązanej z ukraińskim biurem konstrukcyjnym KKB Łucz i oprzeć się na konstrukcji opracowanego przez to biuro pocisku przeciwpancernego RK-3 Korsar, który był kierowany inną metodą – zdalnie sterowany w laserowej wiązce prowadzącej. Ukraiński pocisk nie miał przy tym zostać spolonizowany, a jedynie jego elementy miały stanowić punkt wyjścia do polskiego pocisku. Koncepcja ta została zaprezentowana w 2013 roku i spotkała się z zainteresowaniem wojska, co spowodowało zlecenie zakładom Mesko w 2014 roku ze środków budżetowych pracy rozwojowej kosztem 15 milionów złotych na „opracowanie i wdrożenie lekkiego systemu ze sterowaną rakietą o zasięgu 2,5 km kryptonim Pirat”. Partnerami Mesko S.A. były CRW Telesystem-Mesko Sp. z o.o., KKB Łucz, Wojskowa Akademia Techniczna i PCO S.A. Biuro Łucz odpowiadało za ogólny projekt pocisku jako nosiciela i blok sterów, CRW Telesystem-Mesko Sp. z o.o. za głowicę naprowadzającą, optoelektronikę i autopilota (we współpracy z KKB Łucz), a Mesko za głowicę bojową z zapalnikiem, silnik startowy i marszowy oraz pozostałe zespoły, w tym wyrzutnię.