Swoją funkcję rezydencji książęcej zamek utracił w 1393, gdy księstwo Jülich przeszło w ręce księcia Geldrii Wilhelma; ponownie uczynił go swoją siedzibą książę Gerard, który objął rządy w 1437.
Od XVI w. zamek zaczął popadać w ruinę: w 1542 został zniszczony podczas wojny o sukcesję w Geldrii, po czym odrestaruowano go tylko częściowo. Kolejne zniszczenia zadały zamkowi wojska francuskie w 1678 oraz trzęsienie ziemi w 1878. Na początku XX w. zamek częściowo odbudowano i uruchomiono muzeum zamkowe, został jednak ponownie zniszczony podczas drugiej wojny światowej. W latach 50. XX w. rozpoczęto odbudowę i przebudowę zamku, a w 1979 uruchomiono w nim muzeum.
Stan obecny Zamek położony jest na skalnym wzgórzu, którego zbocza z trzech stron opadają w dolinę rzeki Rur. Na zamek wchodzi się bramą, przebudowaną w XX w. Obok znajduje się donżon, nakryty wysokim, czterospadowym dachem, którego dwie dolne kondygnacje pochodzą z XII w., a trzy górne zostały przebudowane w XIII i XIV w. Na każdej kondygnacji znajdują się po dwa pomieszczenia, na dolnej znajduje się kaplica ze sklepieniem krzyżowym. Pod donżonem znajdują się lochy.