Budynek Powszechnej Rejonowej Kasy Chorych w Gdańsku () – budynek kasy chorych zaprojektowany przez Adolfa Bielefeldta w stylu ekspresjonizmu ceglanego. Powstał w latach 1925–1927. Była to największa i najbardziej nowoczesna inwestycja budowlana Wolnego Miasta Gdańska. Obecnie mieści przychodnie lekarskie, biura Sanepidu i aptekę. Potocznie nazywany jest „przychodnią na Wałowej” lub „ubezpieczalnią”.
Historia thumb|left|Wejście główne Założona w 1914 r. Powszechna Rejonowa Kasa Chorych początkowo mieściła się przy ul. Piwnej. W 1924 r. po zakupie działki przy ul. Wałowej ogłoszono konkurs na projekt nowej siedziby, w którym zwyciężył Adolf Bielefeldt. Żelbetową konstrukcję szkieletową zaprojektował Richard Kohnke. Budowa rozpoczęła się 5 stycznia 1925 r. Główny gmach oddano do użytku 9 października 1926 r., a skrzydło mieszczące zakład balneologiczny 30 kwietnia 1927 r. Po II wojnie światowej budynek mieścił m.in. przychodnie lekarskie, Zespół Niepublicznych Poradni Specjalistycznych i Stację Sanitarno-Epidemiologiczną. W 2019 r. budynek wpisano do rejestru zabytków.
Architektura thumb|left|Skrzydło dawnego zakładu balneologicznego Gmach wzniesiono na pofortecznych terenach naprzeciwko dawnych koszar artylerii. Ze względu na niestabilny grunt posadowiono go na 300 betonowych palach.