Wygłaszała odczyty, o charakterze obywatelskim, historycznym, także w Radiu Lwów.
Zarządzeniem prezydenta RP Ignacego Mościckiego z 4 listopada 1933 została odznaczona Krzyżem Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległościWymieniona jako dr „Jadwiga Mozołowska z Köhlerów”. .. W 1934 została wybrana zastępcą radnego w Radzie Miasta Lwowa. Po tym jak 26 sierpnia 1935 jej mąż został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, zamieszkiwała w tym mieście. Została działaczką koła wileńskiego Stowarzyszenia „Rodzina Wojskowa”, a ponadto była też we władzach Zarządu Naczelnego tej organizacji. 31 października 1937 została powołana do Prezydium podczas IV Zjazdu Stowarzyszeń Strzelczyń 1912-1914 roku.
Zmarła 12 maja 1970 w Gdańsku. Została pochowana na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku 16 maja 1970 (rejon IX, kwatera profesorów, rząd 5, grób 22/23).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Członkinie Rodziny Wojskowej (II Rzeczpospolita) Kategoria:Członkinie Związku Pracy Obywatelskiej Kobiet Kategoria:Działacze społeczni II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1970