27 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 10 listopada 1918 i mianowany podporucznikiem w kawalerii. 12 listopada 1919 został przydzielony do 1 pułku szwoleżerówDz. Rozk. Wojsk. Nr 97 z 27 grudnia 1919, poz. 4077.. 19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w kawalerii, w oficerów byłych Legionów Polskich. 1 czerwca 1921 był przydzielony z macierzystego pułku do Polskiej Delegacji Wojskowej do Mieszanej Komisji Granicznej na Wschodzie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 252. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii), a jego oddziałem macierzystym był nadal 1 pszwol. W następnym roku został przeniesiony do 21 pułku ułanów w Równem, a w 1924 do 12 pułku ułanów w Krzemieńcu. W styczniu 1925 został przydzielony z 12 puł. do szwadronu pionierów 2 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Równem na stanowisko dowódcy szwadronu. W sierpniu 1926 został przeniesiony do 21 pułku ułanów z pozostawieniem na stanowisku dowódcy szwadronu pionierów 2 SBK. W kwietniu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II, a z dniem 30 listopada tego roku przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łuck.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zygmunt Dyakowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.