Po wybuchu powstania styczniowego w 1863 otrzymał polecenie wykonywania służby kapelana w powiecie janowskim, polegającej na odbieraniu przysiąg oraz udzielania pociechy. Po upadku zrywu niepodległościowego został ostrzeżony przez Polaka służącego w armii rosyjskiej o zamiarze aresztowania go, w związku z czym wyjechał do Galicji pod zaborem austriackim. Tam sekularyzował się, po czym został przyjęty do diecezji lwowskiej przez abp. Franciszka Ksawerego Wierzchleyskiego. Był wikarym w kościele św. Andrzeja Apostoła w Lipsku, a potem w Żniatynie. Następnie, od 1874 do 1913 sprawował stanowisko proboszcza w Wołkowie.
Otrzymał przywilej noszenia Rokiety i Mantoletu. Był honorowym asystentem konsystorza. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa. Był współpracownikiem „Kurjera Lwowskiego”.