Zdaniem P. Levinsona nie można nazwać nowych nowych mediów mediami Web 2.0 czy Web 3.0, ponieważ są one oparte na mobilnym dostępie do internetu, tym samym uwzględniają wyłącznie aspekt technologii, pomijając pozostałe. Ponadto, nie jest on zwolennikiem „definiowania rzeczywistości za pomocą liczb", które – według niego – w przeciwieństwie do słów mają słaby ładunek semantyczny, czyli zawierają w sobie mało znaczenia. Autor uznaje termin „nowe nowe media" za odpowiedni do opisu ich nowatorskiego charakteru.
W swojej książce „Nowe nowe media"P. Levinson rozważa również termin „cyfrowa sztuka ekranowa", ponieważ większość nowych nowych mediów ogląda się na ekranach. Jednak nazwa ta nie wydaje mu się wystarczająca, ponieważ „nie można wprowadzić rozróżnienia między «nową» a «nową nową» cyfrową sztuką ekranową". Jego zdaniem o ile niektóre działania w nowych mediach, takie jak blogowanie, produkcja teledysków na YouTube, czy redagowanie i pisanie artykułów do Wikipedii można by uznać za sztukę, o tyle to określenie nie pasuje do takich serwisów jak Facebook czy Myspace.