Drukarnia w Goražde (serb: Горажданска штампарија lub Goraždanska štamparija) – jedna z pierwszych serbskich drukarni, pierwsza na terenie dzisiejszej Bośni i Hercegowiny (wówczas należącej do Imperium Osmańskiego). Założona w 1519 roku w Wenecji, wkrótce został przeniesiona do serbskiej cerkwi św. Jerzego we wsi Sopotnica koło Goražde. Została założona i zarządzana przez kupca z Goražde Božidara Ljubavicia, znanego również pod nazwiskiem Božidar Goraždanin. Pracami drukarni kierował jego syn Teodor Ljubavić, mnich klasztoru Mileševa. Drukarnia działała w Goražde do 1523 roku, wydając trzy druki.

Historia Po wynalezieniu w Moguncji przez Gutenberga prasy drukarskiej drukarstwo zaczęło się rozwijać również w innych częściach Europy. Pod koniec XV wieku ważnym ośrodkiem drukarstwa stała się Wenecja. Tam po naukę i prasy drukarskie udawali się pierwsi drukarze z pobliskich Bałkanów. Pierwsze druki terenie Bałkanów pojawiły się w XV wieku na terenie obecnej Czarnogóry. W 1493 roku rządzący w księstwie Zeta Đurađ Crnojević wysłał Hieromona Makarija do Wenecji. Miał tam kupić prasę drukarską i nauczyć się sztuki drukarskiej. Po powrocie, w 1494 roku w Cetyni Makarije wydrukował cyrylicą pierwszy inkunabuł Oktoich cetyński.