Pług bezkoleśny – prosty pług o małej wydajności. Korpus płużny łączy się z wygiętą grządzielą zakończonym regulatorem głębokości orki i szerokości skiby. Zmianę głębokości i szerokości skiby uzyskuje się przez zmianę położenia haka pociągowego. Do utrzymania równowagi pługa służą czepigi, za które oracz trzyma pług. Pług brabancki – pług obracalny składający się z dwóch oddzielnych korpusów ustawionych do siebie pod kątem 90° lub 180°. Pług koleśny – składa się z pługa właściwego i koleśnicy. Koniec prostego grządziela opiera się w nim na poprzeczce pionowego kabłąka koleśnicy. Żądaną głębokość orki ustawia się przez zmianę wysokości poprzeczki. Pług leśny – pług dwuodkładnicowy przystosowany do pracy na zrębach nie karczowanych, glebach porośniętych korzeniami i zadarnionych Pług talerzowy – pług, który zamiast korpusów ma talerze. Pług łąkowy – pług przystosowany do orki łąk, podcięta skiba jest odwracana darnią w dół. Lemiesz i odkładnica są wydłużone. Pług podorywkowy – pług wieloskibowy o małych korpusach przystosowanych do płytkiej orki (ok. 10 cm). Pług ramowy – pług konny lub ciągnikowy, jedno- lub wieloskibowy, w którym korpusy są mocowane do ramy. Był kolejnym rozwinięciem konstrukcji, po pługu z koleśnicą i częściowo zintegrowanym z koleśnicą.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pług · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.