Zaangażowała się w ruch kobiecy. W 1887 została zaproszona do współtworzenia almanachu Pierwszy wianek, pierwszego zbioru tekstów kobiet ukraińskich wydanego przez Nataliję Kobrynską i Ołenę Pcziłkę. Opublikowała w nim wiersze. Pisała pod pseudonimem Ołesia B. albo Oksana. W tym samym roku napisała opowiadanie o trudnym losie żołnierza. W 1891 współorganizowała Towarzystwo Muzyki i Chórów Bojańskich we Lwowie, a w czasopiśmie „Narod” ukazała się jej powieść 5.V 1891 o intelektualistkach w ówczesnym społeczeństwie. Tłumaczyła na język ukraiński utwory Władysława Orkana (opowiadania Wieczory, Niewiara, Jasna Polana, Nad ptakiem). Spisała przysłowia, które Iwan Franko umieścił w swoich Opowieściach galicyjsko-rosyjskich (1901–1910). Nagrała też ukraińskie pieśni ludowe. Zostały włączone do zbioru opracowanego przez jej ojca we Lwowie (Melodie rosyjsko-ludowe galicyjskie, 1905–1912, części 1–10).
Została pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1906 Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Ukraińscy pisarze Kategoria:Ukraińscy pianiści Kategoria:Ukraińscy folkloryści