W 1945 wraz z ciotką (ojciec zmarł w 1941) przeprowadziła się do mieszkania przy ul. Okrzei w Wyszkowie. Nadal prowadziła prywatną bibliotekę, z której zasobów korzystali zarówno dorośli, jak i młodzież szkolna. Za wypożyczenie książek pobierała drobne opłaty, przyjmowała też produkty w naturze. W latach 50. XX w. część jej księgozbioru skonfiskowano (publikacje objęte cenzurą). Krótsze książki kopiowała, przepisując. Pisała pamiętnik. Tworzyła kompozycje kwiatowe. W 1946 opublikowano książkę Jak się bawią nasze dzieci. Książeczka z obrazkami dla najmłodszych, której była współautorką.
Nigdy nie założyła własnej rodziny. Księgozbiór, który po niej pozostał, przejęły osoby prywatne oraz Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna im. Cypriana Norwida w Wyszkowie.
Upamiętnienie Jej grobem na cmentarzu parafialnym przy ul. Nadgórze w Wyszkowie od 2004 opiekują się pracownicy Miejsko-Gminnej Biblioteki. Na cmentarzu na grobie J. Jellaczyc, jej ojca i ciotki stanął pomnik zaprojektowany i wykonany nieodpłatnie przez rzeźbiarza Leona Gruzda.