Zestaw NPS-3 (ros. Установка НПС-3) – radziecki forteczny zestaw broni maszynowej (stanowisko) z przełomu lat 30. i 40. XX wieku, skonstruowany na potrzeby budowanych w tym czasie umocnień na nowej zachodniej granicy państwowej, tzw. Linii Mołotowa. Składał się z ciężkiego karabinu maszynowego Maxim wz. 1910/1930 kalibru 7,62 mm, zamontowanego na lawecie i osadzonego w pancerzu skrzyniowym. Stanowisko NPS-3 było podstawowym uzbrojeniem schronów broni maszynowej do prowadzenia ognia czołowego oraz kaponier i półkaponier przeciwpancernych i broni maszynowej do prowadzenia ognia bocznego zbudowanych na Linii Mołotowa.
Historia i użycie mały|prawo|alt=Widok zewnętrzny ambrazury z pancerzem NPS-3|Widok zewnętrzny ambrazury z pancerzem NPS-3 Budowane w latach 30. obiekty obronne tzw. Linii Stalina były w 90% schronami uzbrojonymi w broń maszynową, zamontowaną na stanowiskach nie zapewniających hermetyczności (pancerzach typu Juszina oraz P-31) lub w nieopancerzonych żelbetowych lub betonowych strzelnicach. Zostało to negatywnie ocenione przez komisję badającą w 1937 roku stan umocnień na zachodniej granicy państwowej.