Szadrak, Meszak i Abed-Nego () – postacie z biblijnej Księgi Daniela, przede wszystkim z rozdziału 3., młodzieńcy prześladowani za wiarę, czczeni jako święci w różnych denominacjach chrześcijańskich.
Historia Wydarzenia związane z osobami Szadraka, Meszaka i Abed-Nega opisane zostały w starotestamentalnej Księdze Daniela. Król babiloński Nabuchodonozor zdobył Jerozolimę i uprowadził część ludności w 597 r. p.n.e. Wśród uprowadzonych byli młodzi mężczyźni szlachetnego pochodzenia: Daniel, Chananiasz, Miszael i Azariasz. Nadzorca zmienił im imiona: Danielowi na Belteszassar, Chananiaszowi na Szadrak, Miszaelowi na Meszak, Azariaszowi na Abed-NegoPor. Dn 3,1–7.. Młodzieńcy postanowili, że będą powstrzymywać się od przyjmowania potraw zakazanych przez prawo żydowskie. Za wyłożenie królowi znaczenia snu Daniel i jego towarzysze zostali wynagrodzeni, zdobywając wysoką pozycję w państwiePor. Dn 2,24–49..