Modlitwa Azariasza nie pasuje w swej treści do kontekstu, w którym redaktor ją umieścił w tekście księgi. Azariasz proklamuje świadomość winy Narodu wybranego, jego grzeszność i nieprawość. Młodzieńcy zaś są skazani na karę pieca za swą prawość i wierność. Kantyk trzech młodzieńców, mogący pierwotnie stanowić dwa oddzielne hymny, zawiera formuły pochwalne i wezwania skierowane do stworzenia, by uwielbiało Boga Stworzyciela. Dodanie przez redaktora modlitwy i hymnów przenosi uwagę lektora z pogańskiego władcy na Boga i jego wiernych czcicieli. Czytając tylko tekst masorecki dowiadujemy się więcej o uczuciach Nabuchodonozora niż o samych bohaterach. Modlitwa Azariasza uwydatnia pobożność i pokorę męczenników, zaś kantyk przypomina o potędze i wielkości Boga. Większość Ojców Kościoła nie podawała w wątpliwość kanoniczność wstawek z trzeciego rozdziału Księgi Daniela.
Zarówno w ciągu wieków historii chrześcijaństwa, jak i obecnie prawosławie i katolicyzm używają tekstów opisujących męczeństwo Szadraka, Meszaka i Abed-Nega.