Zasady doświadczenia życiowego – zasady doświadczenia życiowego stanowią wyniki ogólnoludzkiego doświadczenia, specjalne wiadomości z zakresu poszczególnych dziedzin życia, które mogą służyć sądowi lub organowi administracji publicznej do ustalenia okoliczności faktycznych i do należytej ich subsumcji pod przepisy prawa. Zasady powszechnie znane, płynące z ogólnych doświadczeń życiowych, nie wymagają dowodu. Istnienie zasad doświadczenia życiowego mniej powszechnych, występujących w ramach specjalistycznych dziedzin życia, wymaga udowodnienia za pomocą właściwych środków dowodowych (na ogół będzie to opinia biegłego). Zasady doświadczenia życiowego są istotne przy tzw. dowodach prima facie, które stanowią próbę przezwyciężenia trudności związanych z udowodnieniem istotnych okoliczności w przypadku niektórych rodzajów sprawM. Sieńko, Komentarz do art. 227, [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom I, red. M. Manowska, Warszawa 2021..
Uwzględnienie przez sąd w ocenie materiału dowodowego powszechnych i obiektywnych zasad doświadczenia życiowego nie usprawiedliwia zarzutu przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów na tej tylko podstawie, że indywidualne i subiektywne doświadczenia strony są od tych zasad odmienneWyrok Sądu Najwyższego z 5 sierpnia 1999 r., II UKN 76/99, OSNAPiUS 2000/19, poz. 732..