Stowarzyszenie Kapłanów Świeckich Miłości Apostolskiej (łac. Unio Sacerdotum Saecularium Charitatis Apostolicae), zwane także charystami – stowarzyszenie kapłańskie, mające na celu pogłębianie swojej duchowości oraz organizowanie życia diecezjalnego. Istniało w latach 1921–1939. Należał do niego m.in. kard. bł. Stefan Wyszyński.
Historia Propozycja założenia takiego stowarzyszenia na ziemiach polskich pojawiła się podczas wiecu duchowieństwa diecezji włocławskiej we wrześniu 1906 roku. Miałoby ono wzorować się na stowarzyszeniu Institutum Sacerdotum Saecularium in Communi Viventium, założonym przez księdza Bartholomäusa Holzhausera w XVII wieku. Najprawdopodobniej przez decyzję zaborców o zaostrzeniu przepisów dotyczących zgromadzeń pomysł nie został zrealizowany.
Jednak w latach 1913–1914 pomysł odnowili ks. Antoni Bogdański i ks. Władysław Korniłowicz, studenci Uniwersytetu we Fryburgu. Po powrocie do Polski zaczęli się organizować, ks. Korniłowicz w 1917 roku zaczął zrzeszać kapłanów z Warszawy, a ks. Bogdański we Włocławku, gdzie w 1919 roku założył nieformalne stowarzyszenie kapłańskie, do którego tworzenia od 1920 roku przyłączył się ks.