Później organizował Izbę Przemysłowo-Handlową w Katowicach, której był dyrektorem do maja 1932 r. Pracował też jako prywatny rzeczoznawca, sporządzając m.in. dla Polskiej Konwencji Węglowej ekspertyzę zdolności wydobywczych kopalń węgla. W 1939 r. organizował i prowadził w Sosnowcu przytułek oraz kuchnię dla uciekinierów wojennych. Podczas okupacji pracował w zarządzie Kopalni Węgla Brunatnego „Barbara” koło Opatowa.
15 marca 1945 r. został powołany na stanowisko prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach, skąd 1 października 1946 r. przeniesiony został do Rady Techniczno-Gospodarczej przy Centralnym Zarządzie Przemysłu Węglowego. Na emeryturę przeszedł 9 września 1954 r. Zmarł 29 listopada 1966 r. w Katowicach.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1977 Kategoria:Polscy urzędnicy