W 1951 roku spełniony został postulat ich centralizacji – odtąd istniał już tylko Wyższy Urząd Górniczy w Katowicach, a w Krakowie funkcjonowała Delegatura WUG.
Przez wiele lat prowadził także działalność naukową i dydaktyczną. M.in. w latach 1948–1969 prowadził wykłady, ćwiczenia oraz był promotorem prac dyplomowych na Wydziale Górnictwa Politechniki Śląskiej w Gliwicach
Z Wyższego Urzędu Górniczego przeszedł do pracy w Głównym Instytucie Górnictwa. W 1971 roku przeszedł na emeryturę.
Zmarł w 1989 roku w Katowicach.
Odznaczenia i wyróżnienia Srebrny Krzyż Zasługi (1945). Złoty Krzyż Zasługi (1948). Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1954). Medal 10-lecia Polski Ludowej (1954).
W 1989 roku, przy okazji obchodów 70-lecia AGH, został uhonorowany tytułem doktora honoris causa Akademii Górniczo-Hutniczej „za zasługi dla poprawy bezpieczeństwa pracy w górnictwie oraz za rozwój współpracy naszej Uczelni z przemysłem”.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1989 Kategoria:Polscy urzędnicy Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie