Otwierało to przed Niemcami możliwości zarówno dalszych działań ofensywnych na północ, jak i w kierunku wschodnim, ku Łatgalii.
Rządy niemieckie w Rydze Zdobyta przez Niemców Ryga została podzielona na trzy części, pozostające odpowiednio w gestii Brygady Łotewskiej Balodisa, Bałtyckiej Landeswehry oraz Żelaznej Dywizji. W dwóch ostatnich rozpoczęto represjonować osoby podejrzewane o współpracę z władzami Łotewskiej SRR. Represje dotyczyły również Łotyszy, którzy nie popierali aktywnie bolszewików, ale mogli być zwolennikami Łotwy niepodległej i sprzymierzonej z aliantami. Sądy doraźne wydawały wyroki śmierci, były również przypadki rozstrzeliwania Łotyszy bez żadnej sankcji. W ciągu półtora miesiąca po zajęciu Rygi Niemcy rozstrzelali, według różnych źródeł, od 174 osób do ok. 4500 lub nawet 5 tys. osób. Samowolne egzekucje wywoływały protesty Brygady Łotewskiej i prowadziły do dalszego pogorszenia stosunku Łotyszy do Niemców, a także do rządu Niedry, który przeniósł się do Rygi i przyzwalał na niemieckie pacyfikacje. Natomiast dowódca Brygady Łotewskiej Janis Balodis zaczął poszukiwać możliwości współpracy z trwającym pod opieką brytyjską rządem Ulmanisa. Biały terror w Rydze zakończył dopiero protest aliantów brytyjskich i amerykańskich 9 czerwca 1919 r.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:1919 w Europie Kategoria:Działania zbrojne w 1919 Kategoria:Historia Rygi Kategoria:Łotewska wojna o niepodległość