Wilhelm Dibelius (ur. 23 kwietnia 1876 w Berlinie, 28 stycznia 1931 tamże) – niemiecki literaturoznawca i patolog.

Życiorys Kształcił się w Berlinie (uczeń Aloisa Brandla) i również tam się doktoryzował (1901). Od 1903 do 1918 był profesorem literatury na Akademii Królewskiej w Poznaniunota biograficzna w: Wilhelm Dibelius, ''Laurence Sterne'', w: ''Sztuka interpretacji'', tom I, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk, 1971, s. 289. W 1904 został kierownikiem oddziału patologii Instytutu Higieny w Poznaniu. W 1911 został profesorem anatomii patologicznej w Zurychu. Potem wykładał w Hamburgu i Berlinie.

Zainteresowania naukowe Do jego głównych zainteresowań naukowych należało badanie dziejów i ewolucji powieści. W 1910 wydał pracę Englische Romankunst, w której scharakteryzował ewolucje techniki gatunkowej. W monografii Charles Dickens z 1916 ukazał twórczość tego pisarza na tle angielskiej sytuacji ekonomiczno-społecznej w XIX wieku (do dziś praca ta należy do arcydzieł niemieckojęzycznych studiów anglistycznych). Opisał również twórczość Laurence’a Sterne’a. Interesował się historią powieści angielskiej.