Wstępny szkic fryzu opracowany przez Womackę przedstawiał ludzkość w kontekście czterech żywiołów – ognia, wody, ziemi i powietrza. Jury konkursu projekt ten odrzuciło argumentując, że jest zbyt „niemarksistowski i metafizyczny”, podczas gdy jak pisze historyk sztuki Elmar Kossel, fryz miał – w zamysłach jury – podkreślić chłód i surowość modernistycznego zespołu Henselmanna jako „architektury socjalistycznej”. Jak pisze historyk sztuki Uta Grundmann, oficjalnym zadaniem sztuki i kultury w NRD było „wychowanie moralne[...], polityczne[...] i estetyczne[...] ludności wschodnio-niemieckiej w duchu panującego światopoglądu”. Jak zapisano w konstytucji z 1968 r., twórczość artystyczna powinna opierać się „na ścisłym związku twórców kultury z życiem ludzi”.
W kilku etapach Womacka opracował nową koncepcję, która w większym stopniu uwzględnia specyfikację klienta dotyczącą jasnego języka wizualnego i klarowności treści. Zaprojektował fryz przedstawiający sceny figuratywne i wspólne motywy symboliczne w odważnych kolorach, płaskich formach i czarnych konturach. Tu wzorem i inspiracją dla Womacki były murale meksykańskich artystów. Womacka stworzył idealny obraz pokojowego, nowoczesnego państwa socjalistycznego, z młodym, kreatywnym i harmonijnym społeczeństwem, które z ufnością patrzy w przyszłość.