Andreas Clemens Schröter (ur. 18 czerwca 1774 w Bisztynku, zm. 18 października 1863 we Fromborku) – duchowny rzymskokatolicki, proboszcz kościoła św. katarzyny w Braniewie, honorowy obywatel miast Braniewa i Bisztynka.
Życiorys Andreas Schröter urodził się w 1774 w Bisztynku. 2 maja 1798 roku otrzymał święcenia kapłańskie w katedrze fromborskiej z rąk biskupa Karola von Hohenzollerna. Był wikariuszem w Bisztynku. Znał języki niemiecki i łacińskiAndrzej Kopiczko Kościół parafialny w Bisztynku w świetle wizytacji z 1798 roku, Studia Ełckie 2011. W 1813 został mianowany proboszczem w Orzechowie (gmina Dobre Miasto). W latach 1821–1824 proboszcz parafii w Bisztynku. W latach 1824–1853 sprawował urząd archiprezbitera kościoła św. Katarzyny w BraniewieEugen Brachvogel Geschichte des Kirchspiels Bischofstein. Hrsg. von Bernhard Maria Rosenberg und Aloys Sommerfeld, w: Zeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands Band 35 der ganzen Folge Heft 96 1971. W 1826 roku rząd pruski wszczął proces przeciwko ks. Andreasowi Schröterowi oraz jego wikarym, oskarżając ich o naruszenie pokoju religijnego poprzez prowadzenie prozelityzmu wśród ewangelików i ingerencję w kwestii wyznania małżeństw mieszanych.