W 1929 został członkiem Komitetu Dzielnicy Powiśle Warszawskiego Okręgowego Komitetu Robotniczego (OKR) PPS. Wraz ze Stanisławem Dubois i Adamem Obarskim współorganizował manifestację PPS, 29 marca 1930 na placu Trzech Krzyży. 29 kwietnia 1930 był organizatorem ochrony dla wiecu Centrolewu podczas Kongresu Obrony Praw i Wolności Ludu. Wraz z Edmundem Chodyńskim dostarczał broń dla milicji PPS oraz brał udział w zamieszkach z policją w Alejach Ujazdowskich.
29 października 1930 aresztowano go za udział w nielegalnej demonstracji i zbrojny atak na policję, osadzając w Areszcie Centralnym. 4 lutego 1931 skazano go na 4 lata ciężkiego więzienia, zwalniając 30 sierpnia 1931 za kaucją. Synowiecki następnie pracował w biurze Sekretariatu Generalnego Centralnego Komitetu Wykonawczego PPS, a także w Centralnym Wydziale Wiejskim PPS. Ponadto należał od 1933 do sądu koleżeńskiego OMTUR, a także był od 1935 skarbnikiem Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, Oddział w Warszawie oraz był członkiem Robotniczego Towarzystwa Służby Społecznej. W ramach OKR PPS w Warszawie należał od 1936 do sądu partyjnego, a w 1939 był członkiem komisji rewizyjnej.