thumb|Radźaradźa Wielki Radźaradźa Wielki (, ur. 947, zm. 1014) – władca z południowoindyjskiej dynastii Ćolów. Młodszy syn Parantaki II. Wstąpił na tron w 985. Prowadził ekspansywną politykę, przekształcił władztwo Ćolów w prężne i doskonale zorganizowane państwo o ambicjach imperialnych. Rozpoczął podbój Sri Lanki oraz zajął Malediwy. Mecenas kultury, prowadził politykę tolerancji religijnej. Od 1012 współrządził ze swoim synem. Zapisał się tak w tamilskiej, jak i szerszej indyjskiej kulturze, bywa także wykorzystywany we współczesnym dyskursie politycznym.

Życiorys Młodość oraz dojście do władzy Urodził się w 947. Wiadomo, że przyszedł na świat w miesiącu Aippasii, który według tradycyjnego kalendarza tamilskiego przypada na przełom października i listopada. Jego nakszatrą, a zatem konstelacją indyjskiego zodiaku lunarnego, miała być Śatabhiszak, w terminologii tamilskiej znana jako Sadayam.