ciał zabitych Indian, natomiast źródła azteckie szacują liczę ofiar na znacznie wyższą od 5000 do 6000.
Następstwa masakry Po masakrze miasto zostało częściowo spalone. Część osób, które przeżyły, zostały wywiezione przez Tlaxcallan do swoich miast w celu złożenia w ofierze. Masakra w Choluli miała pokazać ludom środkowego Meksyku, że z Hiszpanami nie można było igrać. Udowodniła również wasalom Azteków, że ci niekoniecznie mogą ich obronić. Montezuma II na wieść o tym wydarzeniu wysłał posłów, którzy przekazali dary Hiszpanom oraz zapewniali, że ich władca nie miał nic wspólnego z rzekomą zdradą Cholulteków. Cortés po kilku dniach od masakry wybrał następców, którzy mieli rządzić Cholulą, podczas jego nieobecności, zapewniając w ten sposób, że jego linia zaopatrzenia do portu Veracruz, która biegła teraz przez Cholulę i Tlaxcalę, nie będzie zagrożona. Po spacyfikowaniu Choluli w listopadzie 1519 r. Hernan Cortés wyruszył do Tenochtitlanu na spotkanie z azteckim władcą.
Przypisy
Bibliografia Andrzej Tarczyński, Podbój imperium Inków i Azteków, Warszawa, 2009 Bogdan Bero, Eugeniusz Bojanowski, Aztekowie - naród wybrany przez słońce, Warszawa 1968. Díaz de Castillo Bernal, Pamiętnik żołnierza Korteza, czyli prawdziwa historia podboju Nowej Hiszpanii, Łódź, 1986 Roman Warszewski, Cholula 1519, Warszawa, 2018.
Kategoria:Historia Meksyku Kategoria:Konkwista Cholula Kategoria:Wydarzenia 1519