Zarządzeniem prezydenta RP Ignacego Mościckiego z 23 grudnia 1933 została odznaczona Medalem Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości.. W latach 30. działała w Związku Byłych Uczennic szkoły (w 1934 w Warszawie ustanowiono ulicę Zofii Strzałkowskiej). Wobec zagrożenia wybuchem konfliktu zbrojnego w październiku 1938 była jednym z siedmiu lekarzy, którzy zgłosili się bezinteresownie do pracy przy rejestracji chętnych do oddania krwi w Pierwszej Placówce (Punkcie) Rejestracyjnej Centralnego Instytutu Przetaczania Krwi Polskiego Czerwonego Krzyża (prócz niej m.in. jej siostra Julia, inicjatorka tego pomysłu).
Była zamężna ze Stefanem Mozołowskim (1892-1940), lekarzem neurologiem, w latach 20. także zatrudnionym w Szkole Podchorążych, pułkownikiem Wojska Polskiego, ofiarą zbrodni katyńskiej. Mieli córkę Annę Zaniewską (ur. 1925) i syna Andrzeja (1925-1997), żołnierza, dziennikarza i pisarz. Do 1939 mieszkali w kamienicy przy Alei Szucha 16.