Po wybuchu II wojny światowej w 1939 ewakuował się na wschód (potwierdził to w swojej korespondencji pisanej z Tarnopola jego szwagier płk dr Stefan Mozołowski określający go imieniem „Marek”). W połowie września podróżując ze swoją córką Krystyną kierował się do granicy z Rumunią, gdzie miał założyć szpital. Wcześniej, po wyjeździe z Siedlec, miał zagubić się ze swoją córką Krystyną. W 1944 zginęła ona w powstaniu warszawskim w 1944.

Po przedostaniu się do Wielkiej Brytanii służył w Royal Air Force jako oficer medyczny w stopniu podpułkownika (ang. W/Cdr – wing commander; nr służbowy P-0254). Po wojnie praktykował jako lekarz w Londynie zamieszkując tamże, a 23 maja 1952 został naturalizowany w Wielkiej Brytanii. Zmarł 9 lipca 1959. Został pochowany w Londynie.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7358 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi Medal Lotniczy trzykrotnie Order Imperium Brytyjskiego (Wielka Brytania) Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry, 1916) Odznaka Honorowa Czerwonego Krzyża II stopnia (Austro-Węgry, 1915)

Przypisy

Bibliografia