W XIII wieku, w wyniku dokonanego przez Konrada Mazowieckiego nadania, tereny Puszczy Białej stały się własnością biskupów płockich. Biskupi prowadzili intensywną akcję osadniczą na tych terenach, co skutkowało pojawieniem się nowych wsi, w tym Obrytego (wówczas Marcinkowic). Pierwszy raz miejscowość wzmiankowana była w najstarszym inwentarzu dóbr biskupstwa płockiego pochodzącym z początku XIII wieku.
Najpóźniej w 1449 roku biskup płocki Paweł Giżycki przekazał Obryte na uposażenie prepozytury pułtuskiej. W 1460 roku prepozyt Paweł z Gołymina wykupił sołectwo Obryte. W czwartej ćwierci XVIII wieku wieś przeszła z uposażenia prepozytury pułtuskiej do rąk podstolego nowogrodzkiego Augustyna Chociszewskiego.
Po 1398 roku biskup płocki Jakub z Korzkwi uposażył i erygował w Obrytym (wówczas Marcinkowicach) parafię. W tym czasie został wybudowany pierwszy kościół pod wezwaniem św. Jakuba.
Obryte w drugiej połowie XVI wieku leżało w powiecie kamienieckim ziemi nurskiej województwa mazowieckiegoCorona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im.